به گزارش بورس نما؛ آمارها از کاهش ذخایر راهبردی نفت خام ایالات متحده (SPR) به ۳۱۱.۴ میلیون بشکه تا ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۶ حکایت دارد که پایینترین سطح این ذخایر از ابتدای دهه ۱۹۸۰ محسوب میشود. شتاب برداشتها که از ماه مه شدت یافته، اکنون به متوسط ۳۰ میلیون بشکه در ماه رسیده است. با ادامه این روند، تنها ۵۹ میلیون بشکه تا رسیدن به حداقل قانونیِ ۲۵۲.۴ میلیون بشکهای فاصله باقی است؛ مرزی که عبور از آن مستلزم استفاده دولت از اختیارات اضطراری خواهد بود.
فشار بر این ذخایر به دلیل کاهش ۵.۱ میلیون بشکهای نفت سبک شیرین و ترش طی یک ماه اخیر، همزمان با آزادسازی ۱۰.۷ میلیون بشکهای در ماه جولای، مشهود است. علاوه بر محدودیتهای حجمی، زیرساختهای ذخیرهسازی نیز با چالشهای فنی ناشی از استهلاک ۵۰ ساله غارهای نمکی و خرابی چاهها مواجه هستند. این فرسودگی، سرعت بازپر کردن و برداشت از مخازن را با محدودیتهای جدی روبهرو کرده است.
کارشناسان معتقدند این ذخایر که در سال ۱۹۷۵ برای مواجهه با شوکهای انرژی طراحی شده بود، اکنون به ابزاری تاکتیکی برای کنترل قیمتهای داخلی و مدیریت بازار نفت تبدیل شده است. این رویکرد اگرچه میتواند به طور موقت اثرگذار باشد، اما کاهش حاشیه امنیت عرضه جهانی و کاهش توان واشنگتن برای مدیریت بحرانهای آتی را به همراه دارد. تداوم این رویه، احتمال حمایت از قیمتها در بازار جهانی و افزایش ریسکهای ژئوپلیتیک را تقویت کرده است.
تحلیلگران سه سناریو برای ماههای آتی متصور هستند: توقف برداشتها تحت فشارهای کنگره، بهرهگیری از اختیارات اضطراری برای عبور از سقف قانونی، یا کاهش شتاب آزادسازی نفت در صورت بهبود شرایط عرضه. در حال حاضر، محتملترین سناریو، ادامه برداشت و گذر از مرز قانونی در ماههای سپتامبر یا اکتبر ۲۰۲۶ عنوان شده است. این تحول میتواند یکی از عوامل کلیدی تأثیرگذار بر معادلات بازار جهانی نفت در نیمه دوم سال جاری باشد.
