به گزارش بورس نما؛ بحرانهای اخیر انرژی حامل پیامدهای گسترده اقتصادی برای بازارها هستند. تنگههای هرمز و بابالمندب بهعنوان دو شریان حیاتی اقتصاد جهانی، نقشی تعیینکننده در انتقال انرژی و کالاهای اساسی ایفا میکنند. تحلیلهای اقتصادی نشان میدهد که اختلال همزمان در این دو آبراه، به دلیل کنترل بالغ بر ۳۰ درصد از تأمین انرژی جهان و بیش از ۱۲ درصد از تجارت دریایی مواد غذایی، میتواند شوکی بیسابقه به بازارهای بینالمللی وارد کند.
وابستگی صنایع جهانی به مشتقات نفتی نظیر دیزل و نفت سفید، این بحران را فراتر از حوزه نفت خام برده است. کمبود این سوختها، هزینههای لجستیک حملونقل دریایی و هوایی را بهشدت افزایش داده و با مختل کردن زنجیره تأمین کالاهای با ارزش بالا، نظیر نیمههادیها و تجهیزات پزشکی، رکود صنعتی را در مقیاس جهانی دامن میزند.
در این میان، صادرکنندگان بزرگ منطقه، از جمله عربستان، با چالشهای لجستیکی جدی مواجه شدهاند. تغییر مسیرهای صادراتی به سمت دماغه امید نیک، زمان حملونقل را از ۸ روز به حدود ۴۰ روز افزایش داده که این مسئله نهتنها هزینههای عملیاتی را بالا برده، بلکه منجر به انباشت ذخایر و کاهش ظرفیت صادراتی در بنادر منطقه شده است.
تحلیلگران بر این باورند که در صورت تداوم این وضعیت، بهویژه در آستانه فصل سرما و افزایش تقاضا برای انرژی گرمایشی، بازارهای شرق آسیا و اروپا بیشترین آسیب مستقیم را متحمل خواهند شد. نوسانات قیمتی ناشی از این اختلالات میتواند توان بانکهای مرکزی برای مهار تورم را کاهش داده و با تضعیف قدرت خرید، ثبات اقتصادی در کشورهای توسعهیافته را نیز تهدید کند.
