به گزارش بورس نما؛ بازارهای جهانی در روزهای اخیر با یک دوره نوسان شدید و قابلتوجه در دو حوزه کلیدی انرژی و فلزات ارزشمند مواجه شدهاند. این تحولات که متأثر از ترکیبی از عوامل ژئوپلیتیک و تصمیمات پولی بانکهای مرکزی بزرگ است، سرمایهگذاران را در موقعیتهای تصمیمگیری دشواری قرار داده است. در حالی که نفت به دلیل تغییرات در معادلات سیاسی خاورمیانه و چشمانداز عرضه مسیر خاص خود را طی میکند، طلا به عنوان پناهگاه امن، تحت فشار مستقیم رویکردهای انقباضی بانک مرکزی آمریکا عقبنشینی کرده است.
فشار سیاستهای انقباضی آمریکا بر بازارهای جهانی طلا
بازارهای جهانی طلا در هفته جاری تحت تأثیر فشارهای ناشی از تقویت شاخص دلار و انتشار بیانیههای تند فدرال رزرو قرار گرفتند. قیمت هر اونس طلا در معاملات روز جمعه با کاهشی ۱.۲۹ درصدی به ۴۱۵۵ دلار و ۷۱ سنت رسید و معاملات آتی آن در بازار کامکس نیویورک نیز افتی ۱.۷۲ درصدی را تجربه کرد. این سومین هفته پیاپی است که طلا در مسیر نزولی حرکت میکند و مجموعاً افت ۲ درصدی را در کارنامه هفتگی خود ثبت کرده است.
عامل اصلی این ریزش، تغییر در انتظارات نرخ بهره است. اگرچه بانک مرکزی آمریکا در نشست اخیر خود نرخ بهره را ثابت نگاه داشت، اما سخنان مقامات ارشد و تحلیلگران نشان میدهد که ۹ تن از ۱۹ سیاستگذار فدرال رزرو انتظار دارند حداقل یک دور دیگر افزایش نرخ بهره تا پیش از پایان سال رخ دهد. اظهارات کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، به عنوان یک سیگنال قاطع برای ادامه سیاستهای انقباضی تفسیر شد که بازده اوراق خزانهداری را افزایش داد. در چنین فضایی، دلار آمریکا به بالاترین سطح خود در بیش از یک سال اخیر رسید. از آنجا که طلا دارایی غیرسودده محسوب میشود، افزایش هزینههای فرصت نگهداری آن باعث شده است تا سرمایهگذاران تمایل کمتری به حفظ داراییهای طلایی داشته باشند و خرید آن برای دارندگان سایر ارزها نیز گرانتر شود.
تغییرات عرضه و تقاضا در بازارهای جهانی نفت
از سوی دیگر، بازارهای جهانی انرژی شاهد یک بازآرایی در پارامترهای عرضه و تقاضا هستند. اگرچه در روز جمعه شاهد رشد جزئی قیمت نفت بودیم، اما در مقیاس هفتگی، نفت برنت با کاهش چشمگیر ۸ درصدی مواجه شد که بازتابی از کاهش نگرانیهای عرضه پس از توافقهای سیاسی اخیر میان ایالات متحده و ایران است. نفت برنت دریای شمال با رشد ۷۲ سنتی به ۸۰ دلار و ۵۷ سنت رسید و نفت وست تگزاس اینترمدیت نیز با ۱.۲۳ درصد افزایش به ۷۷ دلار و ۵۴ سنت معامله شد.
علیرغم این افزایشهای روزانه، تحلیلگران معتقدند که توافق پایان درگیریها میتواند بیش از ۸۵ میلیون بشکه نفت گیرافتاده را به بازارهای جهانی تزریق کند و تحریمهای نفتی را تسهیل نماید. با این حال، موضوع تنگه هرمز همچنان به عنوان یک متغیر کلیدی باقی مانده است. در حالی که ایران بر لزوم هماهنگی شناورها با نیروی دریایی سپاه تأکید دارد، جریان نفتکشها به سمت عراق از سر گرفته شده است. نهادهایی مانند «سیتی» و «کامرسبانک» پیشبینی میکنند که با عادیسازی تدریجی جریان عرضه، بازار نفت احتمالاً در ماههای آینده وارد فاز مازاد عرضه خواهد شد که میتواند قیمتها را در سالهای آتی به سطوح پایینتری سوق دهد. در عین حال، اوپک همچنان نسبت به افق بلندمدت خوشبین است و پیشبینی میکند تقاضای انرژی تا سال ۲۰۳۰ به ۱۱۳.۳ میلیون بشکه در روز افزایش یابد. در نهایت، آنچه مشخص است این است که تعادل میان امنیت انرژی و تحولات سیاسی، همچنان فرمانروای اصلی در بازارهای جهانی باقی خواهد ماند.
