به گزارش بورس نما؛ بازارهای جهانی در روز سهشنبه تحت تأثیر مجموعهای از تحولات سیاسی و امنیتی قرار گرفتند؛ تحولاتی که از یک سو به صادرات نفت، عرضه انرژی و تنشهای منطقهای گره خورده و از سوی دیگر بر انتظارات تورمی، مسیر نرخ بهره و در نهایت قیمت جهانی طلا اثر گذاشتهاند. در چنین شرایطی، معاملهگران همزمان دو مسیر متفاوت را رصد میکنند: نخست، افزایش ریسکهای ژئوپلیتیکی در منطقه و دوم، تلاشهای دیپلماتیک برای جلوگیری از گسترش درگیریها.
در بازار طلا، قیمت جهانی طلا با افزایش همراه شد. هر اونس طلا در معاملات روز سهشنبه با رشد ۰.۹۱ درصدی به ۴۰۴۴ دلار و ۶۱ سنت رسید. همچنین بهای معاملات آتی طلا در بازار کامکس نیویورک نیز با افزایش ۰.۷۷ درصدی در سطح ۴۰۴۶ دلار و ۹۰ سنت قرار گرفت. این رشد قیمتی در حالی رخ داد که سرمایهگذاران در حال ارزیابی تلاشهای دیپلماتیک برای کاهش درگیریهای آمریکا و ایران بودند؛ موضوعی که میتواند از شدت نگرانیها نسبت به جهش تورمی ناشی از نفت بکاهد و در عین حال بر تصمیمگیری فدرال رزرو آمریکا درباره نرخ بهره اثر بگذارد.
قیمت جهانی طلا در مسیر صعود؛ اثرپذیری بازارها از نفت و تنشهای منطقهای
در همین حال، تحلیلگران بازار طلا معتقدند فلز زرد در تلاش است در محدوده ۴۰۰۰ دلار به یک سطح حمایتی دست پیدا کند و از آنجا مسیر صعودی خود را ادامه دهد. در عین حال، تیترهای خبری خاورمیانه همچنان در جهتدهی به انتظارات بازار نقش دارند، هرچند از نگاه تحلیلگران، واکنش بازار به این خبرها در مقایسه با مقاطع قبلی، تا حدی کوتاهمدتتر و محدودتر شده است.
در بازار انرژی اما روندی متفاوت ثبت شد. قیمت نفت در معاملات سهشنبه کاهش یافت و بخشی از رشد سنگین روز قبل را تعدیل کرد. قیمت هر بشکه نفت برنت دریای شمال با افت ۵۷ سنتی معادل ۰.۶۴ درصد به ۸۸ دلار و ۶۵ سنت رسید. نفت وست تگزاس اینترمدیت آمریکا نیز با کاهش ۲۵ سنتی معادل ۰.۳۰ درصد، ۸۲ دلار و ۹۸ سنت معامله شد. با این حال، هر دو شاخص همچنان پایینتر از اوج بیش از یک ماههای قرار گرفتند که در جلسه معاملاتی قبل به ثبت رسیده بود.
علت اصلی این تعدیل قیمتی را باید در ارزیابی همزمان دو دسته خبر جستوجو کرد. از یک طرف، گزارشهایی درباره میانجیگری میان آمریکا و ایران منتشر شد که امید به کنترل تنش را افزایش داد. از طرف دیگر، تبادل حملات تازه، همراه با تهدیدهای یمن درباره محاصره دریایی عربستان، نگرانیها نسبت به اختلال در صادرات نفت و گسترش دامنه تهدیدها علیه تجارت جهانی و عرضه انرژی را زنده نگه داشت.
اعلام یمن در روز دوشنبه مبنی بر اعمال محاصره دریایی عربستان، یکی از مهمترین محورهای توجه بازار بود. این تهدید میتواند جبهه تازهای از تنش را فراتر از خلیج فارس شکل دهد و بر مسیرهای انتقال انرژی در منطقه اثر بگذارد. از نگاه فعالان بازار، چنین تحولاتی میتواند ریسک اختلال در عرضه یکی از صادرکنندگان بزرگ نفت را افزایش دهد و به همین دلیل، موضوع صادرات نفت بار دیگر به کانون توجه معاملهگران بازگشته است.
در همین چارچوب، رشد قبلی قیمت نفت نیز باعث شد نگرانیهایی درباره اثر تورمی افزایش بهای انرژی مطرح شود. بالا رفتن قیمت نفت میتواند فشارهای تورمی را تقویت کند و همین موضوع بر انتظارات مربوط به سیاست پولی آمریکا اثرگذار باشد. در بازارها این دیدگاه مطرح شده که در صورت تداوم تورم، احتمال حفظ سیاست سختگیرانه پولی یا حتی افزایش دوباره نرخ بهره وجود دارد. این مسئله برای بازار طلا اهمیت ویژهای دارد، زیرا نرخ بهره بالاتر هزینه نگهداری طلا بهعنوان دارایی بدون بازده را افزایش میدهد.
با وجود این، انتظار غالب در بازارها آن است که فدرال رزرو در نشست هفته آینده نرخ بهره را بدون تغییر نگه دارد. با این حال، معاملهگران همچنان احتمال ۶۴ درصدی برای افزایش نرخ بهره در ماه سپتامبر در نظر گرفتهاند. به این ترتیب، رابطه میان نفت، تورم، نرخ بهره و قیمت جهانی طلا همچنان یکی از محورهای اصلی تصمیمگیری در بازارهای جهانی باقی مانده است.
در کنار طلا و نفت، سایر فلزات گرانبها نیز روندی افزایشی داشتند. قیمت نقره با رشد ۱.۶۲ درصدی به ۵۸ دلار رسید و پلاتین نیز با افزایش ۰.۹۶ درصدی در سطح ۱۶۱۰ دلار و ۵۳ سنت معامله شد. این روند نشان میدهد که فضای کلی بازار فلزات همچنان از تحولات ژئوپلیتیکی و انتظارات سیاست پولی اثر میپذیرد.
همچنین در بخش دادههای نفتی، نظرسنجی مقدماتی رویترز نشان داد انتظار میرود ذخایر نفت خام آمریکا در هفته گذشته همراه با بنزین کاهش یافته باشد، در حالی که ذخایر فرآوردههای تقطیری احتمالاً افزایش داشته است. این دادهها نیز در کنار ریسکهای منطقهای و خبرهای دیپلماتیک، از جمله عواملی هستند که بر ارزیابی معاملهگران از وضعیت بازار انرژی اثر میگذارند.
در مجموع، معاملات روز سهشنبه نشان داد که قیمت جهانی طلا، صادرات نفت و روند کلی بازارهای کالایی در شرایطی قرار دارند که هر خبر مرتبط با تنشهای منطقهای یا تلاشهای دیپلماتیک میتواند به سرعت مسیر انتظارات را تغییر دهد. در حال حاضر، بازارها میان دو نیروی اصلی در نوسان هستند: ریسک اختلال در عرضه انرژی و امید به کاهش تنش از مسیر دیپلماسی.
