به گزارش بورس نما؛ خبرگزاریهای Associated Press و Reuters گزارش دادهاند که ایالات متحده و ایران بر سر یک توافق اولیه (Framework Agreement) به تفاهم رسیدهاند که هدف آن تمدید آتشبس و فراهم کردن زمینه برای مذاکرات بیشتر است. طبق این گزارشها، قرار است متن رسمی تفاهمنامه در روز جمعه در سوئیس امضا شود.
یکی از محورهای اصلی این توافق، بازگشایی تدریجی تنگه هرمز عنوان شده است؛ گذرگاهی راهبردی که بخش قابل توجهی از صادرات نفت و گاز جهان از آن عبور میکند. انتشار خبر این توافق واکنش فوری بازارها را به دنبال داشت و قیمت نفت بیش از چهار درصد کاهش یافت؛ اتفاقی که تحلیلگران آن را ناشی از انتظار برای افزایش عرضه انرژی در بازار جهانی میدانند.
در چارچوب این توافق، آتشبس فعلی میان طرفها نیز تمدید خواهد شد تا زمان بیشتری برای مذاکرات درباره موضوعات پیچیدهتر فراهم شود. در همین حال، موضوع برنامه هستهای ایران همچنان حلنشده باقی مانده و به مذاکرات آینده موکول شده است. مقامهای آمریکایی گفتهاند هرگونه کاهش تحریمها به اقدامات قابل راستیآزمایی ایران در زمینه مواد غنیشده و نظارتهای بینالمللی وابسته خواهد بود.
همچنین گزارشهایی درباره احتمال آزادسازی بخشی از داراییهای مسدودشده ایران منتشر شده است، اما معاون رئیسجمهور آمریکا تأکید کرده که هیچ انتقال مالی صرفاً در ازای امضای توافق انجام نخواهد شد.
در عین حال، برخی چالشها همچنان بر سر اجرای این توافق باقی است. از جمله ادامه تنشها در لبنان میان اسرائیل و حزبالله که به گفته تحلیلگران میتواند روند اجرای توافق را پیچیده کند. اسرائیل اعلام کرده که خروج از جنوب لبنان بخشی از این توافق نیست و در صورت حملات، حق پاسخ نظامی برای خود محفوظ میداند.
از سوی دیگر، مقامهای وزارت خارجه ایران نیز اعلام کردهاند که با وجود دستیابی به توافق اولیه، بیاعتمادی عمیق میان تهران و واشینگتن همچنان باقی است.
بازارهای مالی از نخستین حوزههایی بودند که به خبر این توافق واکنش نشان دادند؛ کاهش قیمت نفت و رشد برخی شاخصهای بورسی از جمله پیامدهای اولیه انتشار این گزارشها بوده است. با این حال، بسیاری از شرکتهای بزرگ کشتیرانی همچنان با احتیاط عمل میکنند و منتظر روشن شدن جزئیات اجرایی توافق هستند.
در مجموع، آنچه تاکنون اعلام شده یک چارچوب اولیه برای کاهش تنشها و آغاز روند مذاکرات گستردهتر است و نه یک توافق نهایی. موفقیت این روند به عواملی مانند امضای رسمی توافق، پیشرفت در مذاکرات هستهای و کنترل تنشهای منطقهای بستگی خواهد داشت.
